سمفوني شماره دو بتهوون

- مقدمه

سمفوني شماره 2 بتهوون ، در ر ماژور اپوس 36 در تابستان سال 1802 در هايليگنشتاد ، زماني ساخته شد كه بتهوون براي بدست آوردن سلامتيش در حال نزاع بود، او متوجه شده بود كه بيماري ناشنوائي اش ممكن است غير قابل درمان باشد، در اين دوره بود كه او نامه مشهوري را به برادرش تحت عنوان وصيتنامه هايليگنشتاد نوشت. كه دو حالت متضاد از احساس آهنگساز را بيان مي كرد:

احساسات او مانند طغيان مردي است كه ، عاشق مردم ، هنر و بسيار بلندپرواز است و در عين حال احساس كناره گيري از مردم و هنر بدليل بيماري اش در حالي كه هنوز زنده است.

بتهوون در اين سمفوني ساختار سنتي و قديمي را شكست و در آن زمان مورد انتقاد منتقدان قرار گرفت ، اما اين اثر بحدي وسيع ، عظيم ،‌ و پر انرژي بود كه بعنوان يكي از بزرگترين كارهاي آن دوران شناخته شد.

اين اثر براي اولين با در آوريل سال 1803 اجرا و توسط خود آهنگساز رهبري گرديد.

- اركستراسيون ( سازبندي)

اين سمفوني براي 2 فلوت ، 2 ابوا ، 2 كلارينت ، 2 باسون ، 2 هورن ، 2 ترومپت ، تيمپاني و بند زهي ساخته شد.

همچنين آهنگساز يك نسخه از سمفوني را براي پيانو تريو نوشت كه با اين سمفوني اپوس يكسان دارد.

- ساختار

اين سمفوني داراي 4 موومان است:

Adagio molto, 3/4 — Allegro con brio, 4/4

Larghetto, 3/8 in A major

Scherzo: Allegro, 3/4

Allegro molto, 2/2

مدت اين سمفوني حدود36 دقيقه است.

- بررسي

موومان اول : شكل سونات و ساده ساخته شده و تصور جدي از زندگي و سرنوشت مي باشد . اين موومان احساس رسيدن به كمال وترك جاه ومقام را به انسان منتقل مي كند.

موومان دوم : بعنوان يكي از برترين آثار بتهوون در نظر گرفته شده كه با تم هاي بسيار زيبا به شنونده حس آرامش مي دهد.

موومان سوم : بسيار پر انرژي، با احساس مي باشد و تحرك و پويائي زندگي را مي نماياند.

موومان چهارم : داراي بياني عميق و بسيار موزيكال مي باشد.

ماخذ : www.wikipedia.org

ترجمه : اميرتيمور عزيزي